Вайцюшкевiч Зьмiцер - Просьба

Зрабі штосьці, каб яшчэ хутчэй я сябе раздзела
І апошні лісцік сораму адкінуты прэч
Успамін пра сукенку зняло як рукою
І хоць напэўна нікога не меў ніколі
Больш аголенага, зрабі штосьці, каб зніклі сумневы
Зрабі штосьці, каб я яшчэ шырэй сябе адамкнула
У кожную сітавіну так даўно ты прабраўся
Немагчыма думаць, што не жыў там калісьці
І хоць не веру, што хтосьці можа за мяне шырэй
Расхінуцца для цябе, зрабі штосьці, мяне расхіні, раздзень